๔๙ วันหลังความตาย

ขณะที่วิญญาณของผู้ตายออกจากร่าง ชีวิตหลังความตายก็เริ่มต้นเปิดฉากขึ้นในโลกที่ผ้ตายต้องเข้าไปเพียงลำพังเท่านั้นไม่มีสิ่ใดเลยทีสามารถเอาติดตัวจากโลกมนุษย์ได้ เว้นเสียแต่ปาปกับบุญเท่านั้น

เจ็ดวันรอบแรก

วิญญาณผู้ตายต้องเดินผ่านดงหมาป่า ซึ่งมีฝูงหมาป่าดุร้ายเหมือนเสือขวางทาง  เมื่อวิญญาณปาใไปถึง ก็เกิดหวาดกลัวไม่กล้าเดินต่อไปฝูงหมาป่าเห็นดังนั้น ก็กระโจนเข้าขย้ขบกัดวิญญาณบาปจนเลือดพท่วตัุว กรีดร้องดหยหวนด้วยความเจ็บปวดทุกขเวทนา
ส่วนวิญญาณผู้ประกอบกรรมดี เมื่อมาถึงดงหมาป่าก็จะมีหมู่เทวทูตคอยพิทักษ์คุ้มครอง พวกหมาปา่าได้แต่นิ่งเฉยไม่กล้าทำอะไร จึงผ่านไปได้โดยปลอดภัย

เจ็ดวันรอบสอง
 เมื่อวิญญาณผู้ตายมาถึงด่านประตูผี เจ้าหน้าาที่ผู้รักษาด่าน
เมื่อเห็นเป็นวิญญาณบาปก็จะทุปตีอย่างไม่ปรานีและยังมีพวกเจ้ากรรมนายเวร พากันมารทวงหนี้เวลานั้น  ส่วนวิญญาณผู้ประกอบกรรมดี เมื่อมาถึงด่านประตูผีจะได้รับการต้อนรับและสามารถผ่านด่านนี้ไดดยปลอดภัย

เจ็ดวันรอบที่สาม
 เมื่อวิญญาณผู้ตายมาถึงยม่โลก  ถ้าเป็นวิญญาณปาปก็จะถูกโซ่ตรวนไว้ และถูกบังคับนำไปอยู่ตรงหน้าหอกระจกส่องกรรม ยามมีชีวิตทำชั่วอะไรภาพก็จะปรากกขึ้นเองอย่างอันโนมัติ เสร็จแล้วก็จะถูกคุมตัวไปรับการพิจารณาโทษ ถึงวิญญาณบาปจะเริ่มสำนึกผิด ตอนน้ก็สายแสียแล้ว
ส่วนวิญญาณผู้ประกอบกรรมดี เมื่อมาถึงจะได้รับการต้อนรับ มีเจ้าหน้าที่พาไปท่องเที่ยวนรกขุมต่างๆ และพาไปดูสภาพของบรรดาญาติพี่น้องที่ทำบาป กำลังรอคอยการพิจาณณาตัดสินความฝิด

เจ็ดวันรอบที่สี่
 เมื่อมาถึงด่านภูเขากระดาษเงินกระดาษทอง  การจะขุ้นไปบนถูเขาลูกนี้ยากลำบากมาก กระดาษเหล่านี้ได้จากลูกหลานญาติพี่น้องในเมืองมนุษย์หลงงมงายเผาส่งไปให้ ทับถมกันจนเป็นภูเขาเลากา ซึ่งตามความเป็นจริงแล้วแม้ผู้ตายได้รับก็ไร้ประโยชน์

เจ็ดวันรอบที่ห้า   วิญญาณผู้ตายมาถึงหอดูบ้านเดิม  ได้เห็นลูกหลานคนในครอบครัวต่างไว้ทุกข์ด้วยความเศร้าดศกเสียใจกับการตายของตน ถึตอนนี้จึงได้รู้ว่าตนเองตายแล้ว ไม่อาจกลับบ้านได้อีก ได้แต่เสียใจอาลัยอาวรณ์

เจ็ดวันรอบที่หก เมื่อวิญญาณผู้ตายมาถึงด่านคุมบัญชี  ยมบาลจะสั่งให้เจ้าหน้าที่ตรวจดูปาใบุญที่ผู็ตายได้สร้างสมตอนมีชีวิต หลังจากหักลบกันแล้ว ถ้าบุญมีมากกว่าปาใก็จให้ไปเกิดยังสุคติภูมิ ถ้าปาใมีมากกว่าบุญจะส่งไปยังนรกภูมิ รับทุกข์อย่างน่าเวทนา

เจ็ดวันรอบที่เจ็ด  เมื่อวิญญาณผู้ตายไปถึงด่านตรวจสอบ  ยมบาลก็จะสั่งเลบาให้ตรวจสอบดูว่า ผู้ตายตอนมีชีวิตอยู่ได้ฆ่าสัตว์ตัดชีวิตหรือไม่ ถ้าได้ถือศีลกินเจ ละเว้นจากการฆ่าสัตว์ก็จักลหุโทษ ถ้ามัวหลงิดฆ่าสัตว์เพื่อความสุขของปากท้องก็จะเพิ่มโทษเป็นเท่าตัว

มนุษย์ทุกคนที่เกิดมาในโลกนี้ เปรียบเสมือนปลาทีวายอยู่ในต็ ว่ายเวียนไปมาไม่รู้จบ จะไม่สามารถหลาดพนจากตู้ได้ นาอกจากความตาย หรือหลุมศพนั่นเอง มนุษย์ทุกชีวิตจะต้อง เกิด แก่ เจ็บ และตายเป็นของแน่นอนที่สุด แล้วทำไม่จึงต้องมากลั่นแกล้งกัน ทะเลาะกัน เกลียดชักัน อิจฉาริษยากันเพื่ออะไร ทำไม่ไม่อภัยให้ซึ่งกันและกัน ทำให้เกิดสุข จิตจะได้สงบไม่กลุ้มใจทำให้ไม่เกิดความเครียด ดังนั้นเรามาร่วมกันหันเข้าหาธรรมะเพื่อจะได้มีจิตสงลสบายคลายทุกข์ และจะได้ละโลภ โกรธ หลง เพื่อตัดกิเลส อันเงินทองลาภยศ สรรเสริญ หรือเกียรติยศต่างๆ ล้วนแล้วแต่ไม่จีรังยั่งยืน เมื่อได้แล้วก็เสื่อมไปดังนั้นจงปลงเสีย แล้วรีบสร้างความดีตั้งแต่วันนี้ เพราะพรุ่งนี้อาจไม่มีเวลาทำ