กรรมของคนฆ่าวัว

ลุงมะ เป็นคนนับถือศาสนาอิสลาม ประกอบอาชีพเป็นคนฆ่าวัว ทุกเช้าแกต้องตื่นตั้งแต่นี ๓ เพื่อฆ่าวัวแลล้วเอาเนื้อวัวไปขายส่งให้กัร้านขายเนื้อในตลาดสดใกล้ๆ บ้าน วิธีฆ่าวัวของแก คือ จะใช้เชือกผู้เท้าที้งสี่ข้างของมันรวมกันแล้วใช้ไม้หน้าสามตีเข้รที่ศรีษะวัวอย่างแรงซ้ำๆหลายๆที มันก็จะดิ้นทุรนทุรายด้วยความเจ็บปวดทรมานจนกว่ามันจะตาย ลุลมะประกอบอาชีพนี้มานานหลายปี

วันหนึ่ง แกรรับซื้อแม่วัวมาจากชาบ้านเพื่อนำมาฆ่าขายเนื้อตามปกติ แกก็จัดแจงเอาเชือกมาผธกเท้าทั้งสี่ข้างของมันเหมือนทุกครั้ง เมื่อใช้ไม้หน้าสามตีครั้งแรก แม่วัวดิ้นทุรนทุรายอย่างรุนแรง ตีครั้งที่สอง มันก็ดิ้นจนเชือกหลุดออกจากเท้าหน้าทั้งสอข้างมันตะเกียกตะกายเพื่อจะหนีเอาชีวิตรอด ลุงมะกับลูกน้องช่วยกันดึงเชือกที่จะผูกติดกับเท้าหลังทั้งสองข้างของมัน ใช้แรงลากแม่วัวตัวนั้นให้เข้ามาใกล้ตัว แล้วใช้ไม้นีซ้ำอีก ซ้ำแล้วซ้ำเล่า จนมันหมดแรงสิ้นลมไป มารู้ภายหลังว่าแม่วัวตัวนั้นเพิ่งคลอดลูกไม่ถึงเดอน ก็ถูกนำมาขาเพราะเจ้าของวัวต้องการใช้เงิน อาจจะด้วยความที่เป็นห่วงลูกมันจึงพยายามดิ้นรนเพื่อให้มีชีวิตรอดกลับไปดูแลลูกวัวน้อยของมัน แต่ อนิจจาหนี่ไม่รอด ต้องตายไปไม่ได้เห็นหน้าลูกวัวน้อยอีก

หลังจากนั้นประมาณ ๒ ปี ลุงมะเลิกกับภรรยา แล้วแต่งงานใหม่กับภรรยาซึ่งเด๊กกว่าและหน้าตาสวย อยู่มาวันหนึ่งลุงมะได้ขี่รถจักรยานยนต์ไปตามหาภรรยาใหม่ในวงไพ่ที่บ้านเพื่อซึ่งอยู่หมู่บ้านถัดไป และได้มีปากเสียงทะเลาะชกต่อยด่าทอกันอย่างรุนแรงกับเด็กหนึ่มคนหนึ่งในวงไพ่ หนื่องจากหึงหวงภรรยาใหม่ ลุงมะถูกภรรยาใหม่ไล่ให้กลับบ้าน เมื่อตามให้ภรรยากลับบ้านไม่ได้ ลุงมะก็ขี่จักรยานยนต์กลับ้านด้วยความโมโห ขณะนั้นเป็นเวลาดึกมากแล้ว ระหว่างทางกลับบ้าน เด็กหนึ่มคนที่มีปากเสียงกันนั้นได้มาแอบซุ่มอยู่ข้างทาง ทำอุบายให้ลุงมะจอดรถ ด้วยความโกรธที่ถูกด่าว่าและโมโหจึงใช้มีดแทงเข้าที่ลำตัวของลุงมะ ๒-๓ ครั้ง แล้วใช้เชือกที่เก็บไว้ใต้เบาะรถจักรยานยนต์ของลุงมะ มัดตัวลุงมะไว้แล้วผูกติดกับรถจักรยานยนต์ของลุงมะเอง แล้วลากไปเป็นระยะทางไกลกว่า ๑ กฺิโลเมตแล้วหนีไป ลุงมะเสียชีวิตด้วยความทุรนทุรายและทรมานเป็นอย่างยิ่ง

อนิจจาช่างเหมือนกับแม่วัวที่ถูกลุงมะฆ่าและต้องตายอย่างทรมาน ดิ้นทุรนทุรายจนกว่าจะสิ้นใจตายซะนี่กระไร ต่อมาภายหลังเด็กหนุ่มคนนั้นก็ถูกตำรวจจับติดคุก ด้วยควาาที่ไม่ยับยั้งชั่งใจตัวเอง ปล่อยให้อารมณ์โกรธเข้าครอบงำ ชีวิตที่สดใสกลับต้องมือมนอยู่ในคุก

นี่ก็เป็นอีกกรรมหนึ่งที่บารงทีเราอาจจะคิดว่าเป็นการทำกรรมเพื่อเลี้ยงชีพตัวเอง ถ้าไม่ทำก็ไม่มีเงิน มันเป็นอาชีพอย่างหนึ่งแต่ใครก็รักชีวิตตัวเองกันทั้งนั้น ถ้าเลี่ยงไม่ได้ก็ควรหมั่นทำบุญอุทิศส่วนกุศลให้เจ้ากรรมนายเวร ถึงแม้บุญจะไม่ช่วยลดบาปแต่อย่างน้อยก็ช่วยทำให้หนักกลายเป็นเบาได้บ้างก็ยังดี

ชม้อย รอดคำ