วันพฤหัสบดีที่ 30 พฤษภาคม พ.ศ. 2562

กรรมที่ทำกับแม่

แม่ของอรเป็นหญิงชาวบ้านธรรมดา ความรุ็แค่ ป๔ แต่แม่ก็เลี้ยงลูกๆ มาอย่างดีที่สุดเท่าที่ความสามารถของแม่จะทำได้แม่ของอรสอนให้ลูกเป็นคนดี พูดจาดี ขยันหมั่นเพียร มีบ้างที่แม่ดูด่าว่ากล่าวลูกๆ แต่ไม่มีลูกคนใดโกรธเคืองถึงขันนมาเป็นอารมณ์นอกจากอร

อร จะว่าแม่ บ่นแม่ แทบทุกครั้งทีโดนว่า แต่จะไปแอบบ่นว่าลับหลัง แม่อาจะม่ได้ยินแต่คนอื่นได้ยินอยู่บ่อยๆ นอกจากน้้นอรยังว่าแม่ต่อหน้าว่าการที่แม่จ้างหมอนวดมานวดบ่อยๆ ให้ระวังจะเป็นอัมพาต เพราะมีคนบอกอรมาเช่นนั้น แต่อรก็ไม่ว่างมานวดให้แม่หรอกนะเพราะอรมีลูกสาวที่ต้องดูแล ยามใดที่ทำขนมขายหรือทำกับข้าว อรจะขนผักขนหญ้ามาให้แม่ช่วยทำให้ แม่ก็ทำให้เสมอไม่เคยบ่นเลยมีแต่จะเรียกถามว่ามีอะไรให้แม่ช่วยอีกไหม

เมื่อคราวแม่เจ็บครั้งสุดท้าย อรไม่ยอมมานอนเฝ้าแม่ตามที่พี่ขอร้องด้วยเหตุผลว่า แม่ไม่ยอมไปนอนเฝ้าอรเมื่อคราวที่อรป่วยทั้งที่อรขอให้แม่มานอนเป็นเพื่อ แต่แม่กลับบอกให้อรมานอนบ้านแม่ คนละหลัง แต่ในบริเวณเดียวกัน อรว่า อรโกรธไม่หายทีเดียวดั้งนี้ อรจึงไม่เคยที่จะเฝ้าไข้แม่เลยไม่ว่าที่บ้านหรือโรง
พยาบาล

ทุกวันนี้อรต้องเปรียบเสมือนคนรับใช้ของลูกสาว ซึ่งกำลังอยู่ในวัยรุ่น ทั้งจิกด่า ทุบตี ใช้วาจาหยาบคาย ดูถูก ชิงชังสารพัด อรต้องทนทุกข์ใจ ทุกข์กาย หน้าตาหม่นหมอง ถ้าท่านได้ยินได้ฟังท่าจะต้องสังเวชใจเป็นอย่างยิ่ง ไม่มีใครช่วยอรได้ แม้จะแนะนำทางแก้ทางออกอย่างไร ก็ต้องขอใช้คำว่า อรไม่ GET คงเป็นกรรมที่อรทำกับแม่นั้นหนักนัก จึงทำให้อรไม่อาจระลึกรู้ถึงหนทางพ้นทุกข์ได้ ทุกวันนี้และแม้แต่วันข้างหน้าของชีวิตอรก็ยังคงดำมืดไร้แสงแห่งความสุขอยู่นั่นเอง

เรื่องนี้ดิฉันขอรับรองว่าเป็นเรื่องจริงที่ดินฉันประสบพบเห็นและมีส่วนรับรู้อยู่ด้วย จึงอยากเล่าไว้เตือนใจผู้เป็นลูกทั้งหลายจงรักเคารพ และทำนุบำรุงบิดามารดาให้ดีที่สุดแล้วท่านจะเจริญรุ่งเรื่องไม่มีวันตกต่ำ แม้อับจนท่านก็จะพบทางออกได้ในที่สุุด

ภัทรมน

ไม่มีความคิดเห็น:

แสดงความคิดเห็น

วิบากกรรมเก่า

พี่น้องมีอะไรหน่อยก็ทะเลาะวิวาท พี่ไม่ยอมผ่อนปรนน้อง น้องก็ไม่เคารพยำเกรงพี่ เป็นเพราะชาติก่อนต่างขาดเมตตาธรรมข่มเหงรังแกกัน ชาตินี้...