ทุบหัวปลา

ตลาดที่ผู้เขียนไปซื้อกับข้าวประจำจะมีร้านขายปลาอยู่ร้านหนึ่ง คนขายเป็นผู้หญิง หน้าตาหมองคล้ำดำค่ะ ไม่มีราศรเลยเคยเห็นเป็นแบบไน ทุกวันนี้ก็เป็นแบบนั้น ถึงจะใส่ทองหยองเต็มตัวก็เถอะ ทุกๆ วันแม่ค้าทำปลาขาย ทุปโป้งๆ วันละหลายๆ ครั้ง ทำแบบนี้นานนับปี

จนอยู่มาวันหนึ่ง แม่ค้าได้จับปลาช่อนมาวงบนเขียงเพื่อจะทุขหัวตามปกติ มือซ้ายจับตัวปลาไว้ มือขวาถือไม้พร้อมที่จะฟาดลงยนหัวปลา แต่ท่านผู้อท่านคะ เหตุการณ์ไม่คาดคิดเกิดขึ้นค่ะ แม้ค้าผาดไม้ลงมาแทนที่จะโดนหัวปลาเหมือนอย่างเคย ดันทุปหัวแม่มือตัวเองค่ะ แม่ค้าร้องกรี๊ดๆ ลงไปดิ้นพราดๆกับพื้นเหมือนปลาที่ถุกทุปหัวยังไงยังงั้น

แม่ค้าคนนี้ไปหาหมอ รักษายังไงๆก็ไม่หาย มีแต่จะบวมมากขึ้น มีน้ำเหลืองไหลออกมา เชื่อไหมคะว่าน้ำเหลืองที่ไหลออกมานั้น แทนที่จะเป็นสีเหลืองขุ่นๆ นี่เป็นสีเหลืองแดงๆ เหมือนเลือดเหมือนกับเลือดที่ออกจากหัวปลาตอนที่ทุปค่ะ มือเจ็บแต่ก็ยังมาขายปลานะคะ ทุบหัวปลาทุกๆ วันไม่หยุดคราวนี้โดนเงี่ยงปลาดุกแทงซ้ำที่นิ้วเดิมค่ะ เขาเลยต้องหยุดไม่มาขายเองแต่ให้คนในครอบครัวมาขายแทน วันหนึ่งผู้เขียนเจอที่ตลาด หลงจากไม่ได้เจอมานานมากผู้เขียนถามแม้ค้าว่า

ป้านิ้วเป็นไงบ้างคะ หายยัง  ถุกตัดทิ้งไปแล้ ยกนิ้วหัวแม่มือให้ดู เน่าข้างในตอนนั้เจ็บทรมารมาก ปวดจนทนไม่ไหวเลยตัดสินใจให้หมดตัดทิ้ง ตอนนี้ป้าทำอะไรไม่ถนัดเลย

ไม่ต้องคิดมากหรอกค่ะป้าไม่เป็นอะไรมากกว่านี้ก็ดีแล้วค่ะ ผู้เขียนกลับมาบ้านคิดตลอดว่า นี่เป็นกรรมที่ป้าแม่ค้าทำกับปลา ทุบหัวปลาเป็นร้อยๆตัว ป้าต้องโดนตัดนิ้วเหมือนกับป้าสับหัวปลา ถ้าผู้เขียนสามารถจะบอกป้าแม่ค้าได้ผู้เขียนอยากบบอกว่า  ป้าจ๋า ไปหาอาชีพอย่างอื่นทำเถอะ ชีวิตทุกชีวิตย่อมรักชีวิตตัวเองทั้งนั้น จริงอยุผผุ่้ค้าเกิดมาเพื่อเป็นอาหารของมนุษย์ ถ้าเราไม่กินเค้าๆ ก็รอด หรือรอให้เค้าตายเองโดยธรรมชาติ เราค่อยกินไม่ดีกว่าหรือค่ะ ได้แต่คิดค่ะ แต่ไม่กล้าพูด กลัวโดนตอกกลับ

เห้นไหมล่ะคะ สัตว์ยัรักชีวิตของเค้าเอง คนก็รักชีวิตตนเองทุกอย่างไม่ว่าคนหรือสัตว์ย่อมรักชีิตกันทั้งนั้นค่ะ ทำดีปฏิบัติธรรมเพื่อหนีกรรมกันเถอะ