วันศุกร์ที่ 7 มิถุนายน พ.ศ. 2562

วิบากกรรมเก่า




พี่น้องมีอะไรหน่อยก็ทะเลาะวิวาท พี่ไม่ยอมผ่อนปรนน้อง น้องก็ไม่เคารพยำเกรงพี่ เป็นเพราะชาติก่อนต่างขาดเมตตาธรรมข่มเหงรังแกกัน ชาตินี้ต้องมาเกิดเป็นพี่น้องกัน หรือมาแย่งสมบัติกัน พี่น้องต้องกลายเป็นคู่แค้น

สามีภรรยาที่ชอบทะเลาะวิวาทกัน เป็น้เพราะชาติก่อนภรรยาคิดร้ายต่อสามี หรือสามีข่มเหงภรรยา จึงเป็นเวรกรรมต่อกัน ชาตินี้จึงต้องมาเกิดเป็นสามีภรรยากันอีก หรือฝ่ายหญิงมาเกิดเป็นชาย หรือฝ่ายชายมาเกิดเป็นหญิง เพื่อใช้หนี้กรรม

ที่ชาตินี้กำพร้าพ่อแม่แต่เด็ก หรือแก่ชราไร้บุตรหลานดูแลเป็นเพราะชาติก่อนทำแท้งหรือฆ่าทารกแรกเกิด ชาตินี้จึงต้องอยู่คนเดียว เป็นกรรมสนอง

ที่ชาตินี้เกิดเป็นทาสหรือคนใช้ ต้องถูกข่มเหงรังแก เป็นเพราะชาติก่อนเป็นเถ้าแก่หรือนายหญิง ใจคอคับแคบโหดร้าย ชาตินนี้จึต้องเกิดเป็นนายบ่าวอีกแต่กลับกัน เพื่อเป็นการชดใช้หนี้กรรม

ชาตินี้อยู่อย่างไม่สุขสบาย ยากจนลำบากกินไม่อิ่มท้องเป็นเพราะชาติก่อนไม่รักธัญญาหาร กินทิ้งกินขว้างใใช้จ่ายฟุ่มเฟือยสุรุ่ยสุร่าย ชาตินี้จึงต้องลำบากยากจน คิดทำการใดก็ประสบแต่ความล้มเหลวอันเป็นกรรมสนอง





ที่ชาตินี้แม้จะใฝ่ธรรมมะมุ่งหลุดพ้น ไม่กล้าทำชั่วแม้แต่น้อยมุุ่งทำความดีขัดเกลาตน แต่ต้องมีภาระผูกพันทางครอบครัวมากไม่อาจปลีกตัวพ้นจากภาวะหน้าที่เป็นเพราะชาติก่อนติดค้างหนี้สินเขายังไม่ชำระ หรือยังไม่ได้ทดแทนบุญคุณเขา ชาตินี้จึงต้องชดใช้หนี้กรรม ดังนั้นแม้ใจจะใฝ่ธรรมมะ คิดบำเพ็ญธรรม ก็ไม่อาจปลดเปลื้องพันธนาการจากทุกข์นั้น

จึงกล่าวได้ว่า ที่ชีวิตในชาตินี้ไม่สมหวัง เป็นเพราะวิบากกรรมจากชาติก่อนเป็นมูลเหตุ วิบากกรรมเหล่านี้ ต้องขจัดให้สิ้นเสียก่อนโดยการสร้างบุญกุศล คิดทำการใดจึงจะราบรื่น ไร้อุปสรรคขวากหนาม แต่ถ้าไม่เชื่อเรื่องกฏแห่งกรรม ชาตินี้ยังคงสร้างบาปกรรมต่อไปอีก ทุกภพทุกชาติ ก็จักชดใช้ไม่รู้จบสิ้น ขอให้ทุกๆท่านทั้งหลายพึงสังวร

กรรมไม่ดีที่หนักที่สุด จนถึงกับห้ามมรรค ผล นิพพาน คือกรรมไม่ดีที่ทำต่อพระพุทธเจ้า พระอรหันต์ และมารดาบิดา ก่อนจะทำกรรมใดขอให้น้อมใจนึกถึงพระพุทธเจ้า ทรงเสียสละลำบากเพียงไหน เพื่อสอนให้เชื่อกรรม ไม่ให้ทำกรรมที่ไม่ดีทั้งหลายให้ทำแต่กรรมดี


กรรมดีทางใจที่ควรพร้อมกันทำให้เกิดขึ้นเพื่อความสุขสวัสดีทั้งของตนเองและประเทศชาติคือ ความมั่นคงในพระคุณของพระพุทธเจ้า พระพุทธบารมีนั้นยิ่งใหญ่ไพศาล แผ่ไปทุหนทุกแห่งทุกเวลานาทีพึงพร้อมกันน้อมใจรับเพียงด้วยการรำลึกถึงพระพุทธองค์ว่า พุทโธ พุทโธ พุทโธ ในทุกเวลานาทีที่มิ้ได้มีภาระอื่นจะนั่ง จะนอน ยืน เดิน พึงพร้อมกันทำ อย่าได้ว่างเว้น และทุกคนทำได้ ทุกคนมีเวลามากมายในรถที่ติด ในที่นอนไม่หลับ ในงานที่มิต้องใช้ความคิดมากมายนัก ในเวลารับประทาน การภาวนาพุโธไม่ใช่งานหนัก ไม่ใช่งานยากแต่มีคุณมหาศาลเกินกว่าจะมีผู้ใดบอกได้ถูกผู้ใดทำผู้นั้นจะได้เข้าใจด้วยตนเอง จึงขอให้ทำเพื่อหนี้ผลแห่งกรรมไม่ดีที่ไม่อาจรู้ได้เห็นได้ว่ากำลังจะเกิดแก่ชีวิตในวินาทีใด และร้ายแรงเพียไหนเช่นที่ไม่เกิดขึ้นให้เห็นอยู่แล้วทุกวันนี้ ตั้งจิตขออโหสิกรรมและให้อโหสิกรรมต่อผู้เป็นเจ้าเวรนายกรรม ต่อผู้ี่ได้ล่วงล้ำก้ำเกินกันทั้งน้อยใหญ่ แล้วภาวนาพุทโธไว้เถิด ให้เป็นอันหนึ่งอันเดียวกับใจ ไม่

หมดอายุก็จะสวัสดี หมดอายุก็จะไปดี
















วันพฤหัสบดีที่ 30 พฤษภาคม พ.ศ. 2562

กรรมที่ทำกับแม่

แม่ของอรเป็นหญิงชาวบ้านธรรมดา ความรุ็แค่ ป๔ แต่แม่ก็เลี้ยงลูกๆ มาอย่างดีที่สุดเท่าที่ความสามารถของแม่จะทำได้แม่ของอรสอนให้ลูกเป็นคนดี พูดจาดี ขยันหมั่นเพียร มีบ้างที่แม่ดูด่าว่ากล่าวลูกๆ แต่ไม่มีลูกคนใดโกรธเคืองถึงขันนมาเป็นอารมณ์นอกจากอร

อร จะว่าแม่ บ่นแม่ แทบทุกครั้งทีโดนว่า แต่จะไปแอบบ่นว่าลับหลัง แม่อาจะม่ได้ยินแต่คนอื่นได้ยินอยู่บ่อยๆ นอกจากน้้นอรยังว่าแม่ต่อหน้าว่าการที่แม่จ้างหมอนวดมานวดบ่อยๆ ให้ระวังจะเป็นอัมพาต เพราะมีคนบอกอรมาเช่นนั้น แต่อรก็ไม่ว่างมานวดให้แม่หรอกนะเพราะอรมีลูกสาวที่ต้องดูแล ยามใดที่ทำขนมขายหรือทำกับข้าว อรจะขนผักขนหญ้ามาให้แม่ช่วยทำให้ แม่ก็ทำให้เสมอไม่เคยบ่นเลยมีแต่จะเรียกถามว่ามีอะไรให้แม่ช่วยอีกไหม

เมื่อคราวแม่เจ็บครั้งสุดท้าย อรไม่ยอมมานอนเฝ้าแม่ตามที่พี่ขอร้องด้วยเหตุผลว่า แม่ไม่ยอมไปนอนเฝ้าอรเมื่อคราวที่อรป่วยทั้งที่อรขอให้แม่มานอนเป็นเพื่อ แต่แม่กลับบอกให้อรมานอนบ้านแม่ คนละหลัง แต่ในบริเวณเดียวกัน อรว่า อรโกรธไม่หายทีเดียวดั้งนี้ อรจึงไม่เคยที่จะเฝ้าไข้แม่เลยไม่ว่าที่บ้านหรือโรง
พยาบาล

ทุกวันนี้อรต้องเปรียบเสมือนคนรับใช้ของลูกสาว ซึ่งกำลังอยู่ในวัยรุ่น ทั้งจิกด่า ทุบตี ใช้วาจาหยาบคาย ดูถูก ชิงชังสารพัด อรต้องทนทุกข์ใจ ทุกข์กาย หน้าตาหม่นหมอง ถ้าท่านได้ยินได้ฟังท่าจะต้องสังเวชใจเป็นอย่างยิ่ง ไม่มีใครช่วยอรได้ แม้จะแนะนำทางแก้ทางออกอย่างไร ก็ต้องขอใช้คำว่า อรไม่ GET คงเป็นกรรมที่อรทำกับแม่นั้นหนักนัก จึงทำให้อรไม่อาจระลึกรู้ถึงหนทางพ้นทุกข์ได้ ทุกวันนี้และแม้แต่วันข้างหน้าของชีวิตอรก็ยังคงดำมืดไร้แสงแห่งความสุขอยู่นั่นเอง

เรื่องนี้ดิฉันขอรับรองว่าเป็นเรื่องจริงที่ดินฉันประสบพบเห็นและมีส่วนรับรู้อยู่ด้วย จึงอยากเล่าไว้เตือนใจผู้เป็นลูกทั้งหลายจงรักเคารพ และทำนุบำรุงบิดามารดาให้ดีที่สุดแล้วท่านจะเจริญรุ่งเรื่องไม่มีวันตกต่ำ แม้อับจนท่านก็จะพบทางออกได้ในที่สุุด

ภัทรมน

ชายเจ้าชู้รูปหล่อหน้าตาดี

เรื่องนี้เป็นเรื่องกับผู้ชายคนหนึ่ง ที่มีรูปร่างหน้าตาดีและมีนิสัยเจ้าชู้มาก ด้วยความที่มีรูปร่างหน้าตาดีนี้เอง เขาจึงใช้เป็นเครือ่งมือในการหลอกลวงผู้หญิงให้มาชอบพอมากมาย คบครั้งละหลายๆ คนพร้อมกัน และจะมีความสัมพัน์อย่างลึกซึ้งกับผู้หญิงทุกคนที่คบ เมื่อเบื่อแล้วก็ทิ้งผู้หญิงเหล่านั้น คนแล้ว คนเล่า ทำให้มีผู้หญิงมากมายที่ต้องมาเสียน้ำตาให้กับผู้ชายคนนี้ บางคนถึงกับพยายามฆ่าตัวตาย และได้สาปแช่งผู้ชายคนนี้ไม่ให้มีความสุข และไม่สมหวังในความรัก และขอให้เจอเหตุการณ์เช่นเดียวกับที่ตนเองได้เจอ
 แต่ผู้ชายคนนี้หาได้มีความสลดใจ หรือสำนึกไม่ เขายังคงเดินหน้าทำบาปทำกรรมกับผู้หญิงต่อไป จนวันเวลลาล่วงเลยผ่านกระทั่งวันหนึ่ง เขาได้พบกัผู้หญิงที่ทำให้รู้สึกหลงรักอย่างจริงจังและคิดที่จะใช้ชีวิตคู่ด้วยกัน ทั้งคู่รักกันและใช้ชีวิตคู่ร่วมกันมาหลายปีแต่แล้วจู่ๆ เหตุการณ์ไม่คาดฝันก็เกิดขึ้น ผู้หญิงคนนี้ได้ทิ้งผู้ชายคนนี้ไป ทำให้ผู้ชายคนนี้เสียใจมากแทบบ้าคลั่ง และถึงชนาดกินยาฆ่าตัวตาย แต่โชคดีที่เพื่อนพาไปล้างท้องได้ทัน

เมื่อผู้หญิงคนที่เคยพยายามฆ่าตัวตาย รู้ข่าวการฆ่าตัวตายของผูชายคนนี้ เธอได้ส่งข้อความมหาผู้ชายคนนี้เป็นการเยาะเย้ยว่า รู้ซึ่งหรือยังว่าเคยทำอะไรเขาไว้ แล้วรู้สึกยังไงตอนนี้ กรรมตามสนองเธอแล้ว

สุวรรณี หอมลออ

วันพุธที่ 29 พฤษภาคม พ.ศ. 2562

กรรมของคนฆ่าวัว

ลุงมะ เป็นคนนับถือศาสนาอิสลาม ประกอบอาชีพเป็นคนฆ่าวัว ทุกเช้าแกต้องตื่นตั้งแต่นี ๓ เพื่อฆ่าวัวแลล้วเอาเนื้อวัวไปขายส่งให้กัร้านขายเนื้อในตลาดสดใกล้ๆ บ้าน วิธีฆ่าวัวของแก คือ จะใช้เชือกผู้เท้าที้งสี่ข้างของมันรวมกันแล้วใช้ไม้หน้าสามตีเข้รที่ศรีษะวัวอย่างแรงซ้ำๆหลายๆที มันก็จะดิ้นทุรนทุรายด้วยความเจ็บปวดทรมานจนกว่ามันจะตาย ลุลมะประกอบอาชีพนี้มานานหลายปี

วันหนึ่ง แกรรับซื้อแม่วัวมาจากชาบ้านเพื่อนำมาฆ่าขายเนื้อตามปกติ แกก็จัดแจงเอาเชือกมาผธกเท้าทั้งสี่ข้างของมันเหมือนทุกครั้ง เมื่อใช้ไม้หน้าสามตีครั้งแรก แม่วัวดิ้นทุรนทุรายอย่างรุนแรง ตีครั้งที่สอง มันก็ดิ้นจนเชือกหลุดออกจากเท้าหน้าทั้งสอข้างมันตะเกียกตะกายเพื่อจะหนีเอาชีวิตรอด ลุงมะกับลูกน้องช่วยกันดึงเชือกที่จะผูกติดกับเท้าหลังทั้งสองข้างของมัน ใช้แรงลากแม่วัวตัวนั้นให้เข้ามาใกล้ตัว แล้วใช้ไม้นีซ้ำอีก ซ้ำแล้วซ้ำเล่า จนมันหมดแรงสิ้นลมไป มารู้ภายหลังว่าแม่วัวตัวนั้นเพิ่งคลอดลูกไม่ถึงเดอน ก็ถูกนำมาขาเพราะเจ้าของวัวต้องการใช้เงิน อาจจะด้วยความที่เป็นห่วงลูกมันจึงพยายามดิ้นรนเพื่อให้มีชีวิตรอดกลับไปดูแลลูกวัวน้อยของมัน แต่ อนิจจาหนี่ไม่รอด ต้องตายไปไม่ได้เห็นหน้าลูกวัวน้อยอีก

หลังจากนั้นประมาณ ๒ ปี ลุงมะเลิกกับภรรยา แล้วแต่งงานใหม่กับภรรยาซึ่งเด๊กกว่าและหน้าตาสวย อยู่มาวันหนึ่งลุงมะได้ขี่รถจักรยานยนต์ไปตามหาภรรยาใหม่ในวงไพ่ที่บ้านเพื่อซึ่งอยู่หมู่บ้านถัดไป และได้มีปากเสียงทะเลาะชกต่อยด่าทอกันอย่างรุนแรงกับเด็กหนึ่มคนหนึ่งในวงไพ่ หนื่องจากหึงหวงภรรยาใหม่ ลุงมะถูกภรรยาใหม่ไล่ให้กลับบ้าน เมื่อตามให้ภรรยากลับบ้านไม่ได้ ลุงมะก็ขี่จักรยานยนต์กลับ้านด้วยความโมโห ขณะนั้นเป็นเวลาดึกมากแล้ว ระหว่างทางกลับบ้าน เด็กหนึ่มคนที่มีปากเสียงกันนั้นได้มาแอบซุ่มอยู่ข้างทาง ทำอุบายให้ลุงมะจอดรถ ด้วยความโกรธที่ถูกด่าว่าและโมโหจึงใช้มีดแทงเข้าที่ลำตัวของลุงมะ ๒-๓ ครั้ง แล้วใช้เชือกที่เก็บไว้ใต้เบาะรถจักรยานยนต์ของลุงมะ มัดตัวลุงมะไว้แล้วผูกติดกับรถจักรยานยนต์ของลุงมะเอง แล้วลากไปเป็นระยะทางไกลกว่า ๑ กฺิโลเมตแล้วหนีไป ลุงมะเสียชีวิตด้วยความทุรนทุรายและทรมานเป็นอย่างยิ่ง

อนิจจาช่างเหมือนกับแม่วัวที่ถูกลุงมะฆ่าและต้องตายอย่างทรมาน ดิ้นทุรนทุรายจนกว่าจะสิ้นใจตายซะนี่กระไร ต่อมาภายหลังเด็กหนุ่มคนนั้นก็ถูกตำรวจจับติดคุก ด้วยควาาที่ไม่ยับยั้งชั่งใจตัวเอง ปล่อยให้อารมณ์โกรธเข้าครอบงำ ชีวิตที่สดใสกลับต้องมือมนอยู่ในคุก

นี่ก็เป็นอีกกรรมหนึ่งที่บารงทีเราอาจจะคิดว่าเป็นการทำกรรมเพื่อเลี้ยงชีพตัวเอง ถ้าไม่ทำก็ไม่มีเงิน มันเป็นอาชีพอย่างหนึ่งแต่ใครก็รักชีวิตตัวเองกันทั้งนั้น ถ้าเลี่ยงไม่ได้ก็ควรหมั่นทำบุญอุทิศส่วนกุศลให้เจ้ากรรมนายเวร ถึงแม้บุญจะไม่ช่วยลดบาปแต่อย่างน้อยก็ช่วยทำให้หนักกลายเป็นเบาได้บ้างก็ยังดี

ชม้อย รอดคำ

กรรมที่ทำกับแมว

ตุ๊กตาเป็นเด็กประถมที่บ้าน ทางภาคใต้ มีคนสวนอยู่สองครอบครัว ครอบครัวหนึ่งเพิ่งแต่งงาน เมียกำลังท้องอ่อนๆ วันหนึ่งเมียของเขาทอดปลาวางไว้ แล้วเดินออกมาหน้าบ้าน แมวเจ้ากรรมไปขโมยปลาที่ทอดแล้วไปกิน พอผัวรู้โกรธมากจับขาหลังแมวแล้วฟาดแมวเคราะร้ายตัวนั้นกับโคนต้นมะขาม จนแมวสลบฟาดซำ้อีกครั้งแมวอ่อนยวบไปทั้งตัว ตุ๊กตาเป็นจึงวิงออกมาพร้อมพูดด้วยเสียงดังว่า

หยดทำแบบนี้นะ  มันขโมยปปลาไปกิน มันต้องตาย  ตายแล้วน้าได้ปลาคืนหรือเปล่าล่ะ ถ้าเค้าตายแล้วได้ปลาคืนก็ฆ่าให้ตายเลยซิ
เขาโยนแมวใส่ตึ๊กตา ตุ๊กตารับไว้ได้ แล้วก็รีบพาแมวไปนวดๆๆป้ป๊ามาเห็นเข้าบอกกับตุ๊กตาว่า
เขาตายไปแล้วล่ะลูก
โถ เกิดชาติหน้าอย่าไปขโมยเค้าอีกนะ ตุ๊กตาพูดกับแมว
อีกหลายเดือนต่อมา เมียคนงานผู้นั้นได้คลอดลูกสาวปรกติ ทุกอย่างจนเวลาเลยไป สามถึงสี่เดือน ลูกสาวของเขาคอไม่เข็งสักที โอนไปเอนมา ที่ปากก็มีน้ำลายไหลตลอด เหมือนกับแมวที่เลือดไหลทางปาก ลูกสาวเค้าเหมือนคนไม่มีกระดูก นิ่มไปทั้งตัวตุ๊กตานึก เหมือนแมวที่เขาฟาดกับโคนมะขามยังไงยังง้น น้องเค้าเสียตอนอายุได้ ๑๕ ปี กว่าจะเสียทรมารดิ้นพราดๆ เหมือนแมวเลยค่ะ ณ ตอนนี้ตุ๊กตาบอกปาป๊า

ไล่เค้าออกไปเหอะ ไม่ต้องจ้างเค้าแล้ว เค้าทำร้ายแมว เขาไม่ได้ทำความผิดกับสวนเรา เราจะไล่เค้าออกได้ยังไง ที่เขาทำร้ายแมว ชาติก่อนแมวคงไปทำร้ายเขามา ชาตินี้หถึงตามทำร้ายคืนเห็นไหม แมวเจ็บ หน฿่อยู่เอาแบบอย่างนะ ทุกชีวิตรักชีวิตตัวเอง

ตับแข็งตาย ยังมิวายเหมือนไก่

ตาชู เป็นนักดื่มสุราตัวยง อยู่มือวางระดับต้นๆ ของหมู่บ้านแกมีอาชีพรับจ้างเชือดไก่ทั่วราชอาณาจักร บ้านไหนมีงานเลี้ยจะใช้ไก่ทำอาหารแต่ไม่กล้าเชือดเอง สั่งตาชู แกจะจับเชือด จับเชือดแล้วจะดิลิเวอร์รี่มาส่งให้ถึบ้าน ถ้าไม่มีค่าจ้างให้ก็ขอเป็นเหล้าซักขวดสองขวดก็พอ อยู่มาวันหนึ่งแกมีอาการอ่อนเพลียเบื่ออาหาร เหนื่อยง่าย ท้องบวม ตัวเหลืองและคลื่นไส้อย่างหนัก เพื่อนบ้านช่วยกันนำส่งโรพบบาบาล หมดตรวจพบว่าตาชูป่วยเป็นโรคตับแช็ง หมดสั่งให้วดเหล้าเด็ดขาด มิฉนั้นอาจจะถึงแก่ชีวิตได้

ด้วยความที่กลัวตายในตอนแรก ตาชูก็พยายามอดเหล้าได้พักหนึ่งก็กลับไปดื่มอีก ประกอบกับช่ีวงนั้นเป็นช่วงส่งท้ายปีเก่าต้อนรับปีใหม่ คนในหมู่บ้านจัดงานเลี้ยงกันเกือบทุกหลังคาเรือนเพื่อเฉลิมฉลอง ตาชูก็รับข้างเชือดไก่เหมือนอย่างเคยและอดไม่ได้ที่จะดื่มเหล้า ๓ วัน ๓ คืน ติดต่อกัน วันรุ่งขึ้นก็ไม่มีใครเห็นตาชูออกมาจากบ้าน เพื่อนบ้านเป็นห่วงกลัวว่าแกจะไม่สบายจึงไปเคาะประตูเรียกก็ไม่ยอมเปิด เห็นท่าไม่ดีจึงช่วยกันพังประตูเขัาไป ภาพที่เห็นคือ ร่างที่ไร้วิญญาณของตาชูนอนตายอยู่ด้วยท่าไก่กำลังตีปีก แต่ก่อนที่จะสิ้นลมหายใจนั้น คงจะทุรนทุรายและเจ็บปวดทรมารมาก สังเกตจากที่นอนหมอนมุ้งของแกกระจุยกระจายทั่วห้องไปหมด ข่างเหมือนไก่ที่กำลังหถูกเชือดซะนี่กระไร

แม้ว่าตาชูจะมีอาชีพเชือดไก่ ฆ้าไก่อย่างไม่ปราณี แต่แกก็เป็นที่รักของเพื่อนบ้าน แกได้รับผลกรรมที่ได้ก่อไว้โดยไม่รู้ตัว

คนเรานี้หนา รู้วันเกิดแต่ไม่รู้วันตาย จงทำดีตราบเท่าที่มีชีวิตอยู่

ทุบหัวปลา


ตลาดที่ผู้เขียนไปซื้อกับข้าวประจำจะมีร้านขายปลาอยู่ร้านหนึ่ง คนขายเป็นผู้หญิง หน้าตาหมองคล้ำดำค่ะ ไม่มีราศรเลยเคยเห็นเป็นแบบไน ทุกวันนี้ก็เป็นแบบนั้น ถึงจะใส่ทองหยองเต็มตัวก็เถอะ ทุกๆ วันแม่ค้าทำปลาขาย ทุปโป้งๆ วันละหลายๆ ครั้ง ทำแบบนี้นานนับปี

จนอยู่มาวันหนึ่ง แม่ค้าได้จับปลาช่อนมาวงบนเขียงเพื่อจะทุขหัวตามปกติ มือซ้ายจับตัวปลาไว้ มือขวาถือไม้พร้อมที่จะฟาดลงยนหัวปลา แต่ท่านผู้อท่านคะ เหตุการณ์ไม่คาดคิดเกิดขึ้นค่ะ แม้ค้าผาดไม้ลงมาแทนที่จะโดนหัวปลาเหมือนอย่างเคย ดันทุปหัวแม่มือตัวเองค่ะ แม่ค้าร้องกรี๊ดๆ ลงไปดิ้นพราดๆกับพื้นเหมือนปลาที่ถุกทุปหัวยังไงยังงั้น

แม่ค้าคนนี้ไปหาหมอ รักษายังไงๆก็ไม่หาย มีแต่จะบวมมากขึ้น มีน้ำเหลืองไหลออกมา เชื่อไหมคะว่าน้ำเหลืองที่ไหลออกมานั้น แทนที่จะเป็นสีเหลืองขุ่นๆ นี่เป็นสีเหลืองแดงๆ เหมือนเลือดเหมือนกับเลือดที่ออกจากหัวปลาตอนที่ทุปค่ะ มือเจ็บแต่ก็ยังมาขายปลานะคะ ทุบหัวปลาทุกๆ วันไม่หยุดคราวนี้โดนเงี่ยงปลาดุกแทงซ้ำที่นิ้วเดิมค่ะ เขาเลยต้องหยุดไม่มาขายเองแต่ให้คนในครอบครัวมาขายแทน วันหนึ่งผู้เขียนเจอที่ตลาด หลงจากไม่ได้เจอมานานมากผู้เขียนถามแม้ค้าว่า

ป้านิ้วเป็นไงบ้างคะ หายยัง  ถุกตัดทิ้งไปแล้ ยกนิ้วหัวแม่มือให้ดู เน่าข้างในตอนนั้เจ็บทรมารมาก ปวดจนทนไม่ไหวเลยตัดสินใจให้หมดตัดทิ้ง ตอนนี้ป้าทำอะไรไม่ถนัดเลย

ไม่ต้องคิดมากหรอกค่ะป้าไม่เป็นอะไรมากกว่านี้ก็ดีแล้วค่ะ ผู้เขียนกลับมาบ้านคิดตลอดว่า นี่เป็นกรรมที่ป้าแม่ค้าทำกับปลา ทุบหัวปลาเป็นร้อยๆตัว ป้าต้องโดนตัดนิ้วเหมือนกับป้าสับหัวปลา ถ้าผู้เขียนสามารถจะบอกป้าแม่ค้าได้ผู้เขียนอยากบบอกว่า  ป้าจ๋า ไปหาอาชีพอย่างอื่นทำเถอะ ชีวิตทุกชีวิตย่อมรักชีวิตตัวเองทั้งนั้น จริงอยุผผุ่้ค้าเกิดมาเพื่อเป็นอาหารของมนุษย์ ถ้าเราไม่กินเค้าๆ ก็รอด หรือรอให้เค้าตายเองโดยธรรมชาติ เราค่อยกินไม่ดีกว่าหรือค่ะ ได้แต่คิดค่ะ แต่ไม่กล้าพูด กลัวโดนตอกกลับ

เห้นไหมล่ะคะ สัตว์ยัรักชีวิตของเค้าเอง คนก็รักชีวิตตนเองทุกอย่างไม่ว่าคนหรือสัตว์ย่อมรักชีิตกันทั้งนั้นค่ะ ทำดีปฏิบัติธรรมเพื่อหนีกรรมกันเถอะ



วิบากกรรมเก่า

พี่น้องมีอะไรหน่อยก็ทะเลาะวิวาท พี่ไม่ยอมผ่อนปรนน้อง น้องก็ไม่เคารพยำเกรงพี่ เป็นเพราะชาติก่อนต่างขาดเมตตาธรรมข่มเหงรังแกกัน ชาตินี้...